2. ΑΝ ΑΝΤΙΛΗΦΘΟΥΜΕ ΟΤΙ ΚΑΠΟΙΟ ΠΑΙΔΙ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ ΝΑ ΠΝΙΓΕΙ:

ΣΩΣΤΟ

ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΜΑΖΙ ΜΑΣ ΕΝΑ ΣΩΣΙΒΙΟ ΠΡΙΝ ΠΑΜΕ ΚΟΝΤΑ ΤΟΥ

ΛΑΘΟΣ

ΠΑΜΕ ΑΜΕΣΩΣ ΚΟΝΤΑ ΤΟΥ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΙΠΟΤΑ ΜΑΖΙ ΜΑΣ

 

3. ΑΝ ΑΝΤΙΛΗΦΘΟΥΜΕ ΟΤΙ ΚΑΠΟΙΟ ΠΑΙΔΙ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ ΝΑ ΠΝΙΓΕΙ:

ΣΩΣΤΟ

ΠΛΗΣΙΑΖΟΥΜΕ ΠΑΝΤΑ ΤΟ ΘΥΜΑ ΑΠΟ ΠΙΣΩ ΓΙΑΤΙ ΑΛΛΟΙΩΣ ΜΠΟΡΕΙ ΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΠΑΝΙΚΟ ΤΟΥ ΝΑ ΜΑΣ ΠΝΙΞΕΙ

ΛΑΘΟΣ

ΠΛΗΣΙΑΖΟΥΜΕ ΑΦΟΒΑ ΑΠΟ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟΥ ΓΙΑΤΙ ΜΑΣ ΒΛΕΠΕΙ ΩΣ ΣΩΤΗΡΑ ΤΟΥ

 

4. ΑΝ ΑΝΤΙΛΗΦΘΟΥΜΕ ΟΤΙ ΚΑΠΟΙΟ ΠΑΙΔΙ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ ΝΑ ΠΝΙΓΕΙ:

ΣΩΣΤΟ

ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟ ΒΓΑΛΟΥΜΕ ΠΡΩΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΝΕΡΟ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΟΥ ΠΡΟΣΦΕΡΟΥΜΕ ΤΙΣ ΠΡΩΤΕΣ ΒΟΗΘΕΙΕΣ

ΛΑΘΟΣ

ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΜΕ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΝΑ ΤΟΥ ΠΡΟΣΦΕΡΟΥΜΕ ΤΙΣ ΠΡΩΤΕΣ ΒΟΗΘΕΙΕΣ ΚΟΛΥΜΠΩΝΤΑΣ ΚΟΝΤΑ ΤΟΥ

 

5. ΑΝ ΑΝΤΙΛΗΦΘΟΥΜΕ ΟΤΙ ΚΑΠΟΙΟ ΠΑΙΔΙ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ ΝΑ ΠΝΙΓΕΙ:

ΣΩΣΤΟ

ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΜΕ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΑ ΝΑ ΤΟ ΒΓΑΛΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟ ΝΕΡΟ ΓΙΑΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΚΤΥΠΗΣΕΙ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΙ Ή ΣΤΟΝ ΑΥΧΕΝΑ

ΛΑΘΟΣ

ΤΟ ΒΓΑΖΟΥΜΕ ΓΡΗΓΟΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΝΕΡΟ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΠΡΟΣΕΞΟΥΜΕ ΑΚΟΜΗ ΚΙ ΑΝ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙ ΠΑΡΑΛΥΤΟ Σ’ ΟΛΗ ΤΟΥ ΤΗ ΖΩΗ

 

Β. ΤΑ 5 ΠΡΩΤΑ ΣΩΣΤΑ ΒΗΜΑΤΑ ΑΝΑΝΗΨΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΝΙΓΜΟ

1. ΑΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΒΡΕΦΟΣ:

(α) ΠΟΥ ΚΛΑΙΕΙ, ΑΝΑΠΝΕΕΙ ΚΑΙ ΒΗΧΕΙ:

Το δίνουμε στους γονείς για να το μεταφέρουν στο νοσοκομείο

 

(β) ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΙΣΘΗΤΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΝΑΠΝΕΕΙ

Του κάνουμε τεχνητή αναπνοή στόμα με στόμα και μύτη

 

2. ΑΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΠΑΙΔΙ:

(α) ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΤΙΣ ΑΙΣΘΗΣΕΙΣ ΤΟΥ, ΑΝΑΠΝΕΕΙ ΚΑΙ ΒΗΧΕΙ:

Το βάζουμε σε θέση ανάπαυσης και του χορηγούμε οξυγόνο

 

(β) ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΙΣΘΗΤΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΝΑΠΝΕΕΙ

Του κάνουμε τεχνητή αναπνοή στόμα με στόμα

 

3. ΑΝ ΔΙΑΠΙΣΤΩΝΟΥΜΕ ΟΤΙ ΤΟ ΘΥΜΑ ΕΧΕΙ ΚΑΡΔΙΑΚΗ ΑΝΑΚΟΠΗ

(α) ΚΑΙ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΒΡΕΦΟΣ:

Του κάνουμε θωρακικές συμπιέσεις με τα δύο δάκτυλα πάνω στο στέρνο

 

(β) ΚΑΙ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΠΑΙΔΙ:

Του κάνουμε θωρακικές συμπιέσεις με τα δύο χέρια πάνω στο στέρνο

 

4. ΑΝ ΠΑΡΕΥΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΔΥΟ ΑΤΟΜΑ ΠΟΥ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΚΑΡΔΙΟΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΗ ΑΝΑΖΩΟΟΓΟΝΗΣΗ

(α) ΚΑΙ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΒΡΕΦΟΣ:

Του κάνουμε θωρακικές συμπιέσεις και τεχνητή αναπνοή 30:2

(α) ΚΑΙ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΠΑΙΔΙ:

Του κάνουμε θωρακικές συμπιέσεις και τεχνητή αναπνοή 15:2

 

5. ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΝΑΖΩΟΓΟΝΗΣΗ ΤΟ ΘΥΜΑ ΣΤΑΘΕΡΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΕΡΕΤΑΙ ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΜΕ ΑΣΘΕΝΟΦΟΡΟ

(α) ΣΤΑΘΕΡΟΠΟΙΗΣΗ

ΣΩΣΤΗ = ΑΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΑΥΧΕΝΑ

 

ΛΑΘΟΣ = ΑΣΤΑΘΗΣ ΑΥΧΕΝΑΣ

 

(β) ΜΕΤΑΦΟΡΑ

ΣΩΣΤΗ = ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ

 

ΛΑΘΟΣ = ΑΝΟΡΓΑΝΩΤΗ

 

(γ) ΝΟΣΗΛΕΙΑ

ΣΩΣΤΗ = ΜΕ ΚΑΡΔΙΟΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΗ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ

 

ΛΑΘΟΣ = ΧΩΡΙΣ ΚΑΡΔΙΟΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΗ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ

 

Η ΔΙΑΣΩΣΗ ΤΟΥ ΚΟΛΥΜΒΗΤΗ ΠΟΥ ΠΝΙΓΕΤΑΙ ΑΠΑΙΤΕΙ ΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΕΜΠΕΙΡΙΑ:

Ακολουθείται σαφής αλγόριθμος:

1. Κλήση για βοήθεια, ώστε να κινητοποιηθούν κι άλλα άτομα
2. Προσέγγιση του θύματος από πίσω για την προστασία του διασώστη
3. Προσπάθεια ανάσυρσης και εξόδου από το νερό
4. Παροχή βοηθειών όταν ο διασώστης πατά στο έδαφος

 

ΠΡΟΣΟΧΗ:
ΣΥΝΕΧΩΣ ΜΠΡΑΤΣΑΚΙΑ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΝΕΡΟ ΓΙΑΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΕΝΑ ΞΑΦΝΙΚΟ ΚΥΜΑ (ΣΥΝΗΘΩΣ ΑΠΟ ΠΛΟΙΟ) ΝΑ ΤΑ ΠΑΡΑΣΥΡΕΙ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΚΑΙ ΝΑ ΠΝΙΓΟΥΝ

 

 

ΜΑΚΡΟΒΟΥΤΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΥΠΕΡΑΕΡΙΣΜΟ: Η άγνοια σκοτώνει!

 

1. ΥΠΕΡΑΕΡΙΣΜΟΣ: Γρήγορες και βαθειές αναπνοές, είτε ηθελημένα, είτε από υπερβολική άσκηση, προκαλούν ελάττωση του διοξειδίου του άνθρακα (υποκαπνία)
2. ΠΤΩΣΗ ΟΞΥΓΟΝΟΥ: Με το κράτημα της αναπνοής το οξυγόνο πέφτει (υποξαιμία) και το διοξείδιο του άνθρακα ανεβαίνει. Όσο παρατείνεται το κράτημα της αναπνοής ο οργανισμός στερείται του οξυγόνου (υποξία – ανοξία)
3. ΑΠΩΛΕΙΑ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ: Κάτω από φυσιολογικές καταστάσεις η αύξηση του διοξειδίου του άνθρακα (υπερκαπνία) διεγείρει την αναπνοή. Όμως επειδή τα επίπεδα του του διοξειδίου του άνθρακα κατά τη βουτιά ήταν χαμηλά λόγω του υπεραερισμού, δεν διεγείρεται την αναπνοή, οπότε ο κολυμβητής χάνει τις αισθήσεις του
4. ΠΝΙΓΜΟΣ: Μόλις ο κολυμβητής χάσει τις αισθήσεις του γίνονται αντανακλαστιές – σπασμωδικές αναπνευστικές κινήσεις. Αυτές προκαλούν είσοδο νερού στους πνεύμονες και χωρίς άμεση διάσωση επέρχεται ο θάνατος

 

ΜΟΝΟ ΤΕΤΟΙΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΠΑΙΔΙΩΝ ΝΑ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΘΑΛΑΣΣΕΣ ΚΑΙ ΣΤΑ ΚΟΛΥΜΒΗΤΗΡΙΑ

 

 

Τάσος Χατζής
Παιδίατρος – Εντατικολόγος, Διευθυντής Παιδιατρικής ΜΕΘ. Νοσοκομείο Παίδων ΜΗΤΕΡΑ